گماردن جاسوس بر کارگزاران در دولت امیرالمومنین علی علیه السلام
موقعیت شما: موعود»اخبار»اخبار فرهنگی و مهدوی»گماردن جاسوس بر کارگزاران در دولت امیرالمومنین علی علیه السلام

گماردن جاسوس بر کارگزاران در دولت امیرالمومنین علی علیه السلام

يكشنبه ۰۴ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۰۴:۲۱
امتیاز این گزینه
(0 آرا)



مصداق سخت‏گيرى به كارگزاران، گماردن جاسوس و بازرس بود.

در مكتب و فرهنگ امام على عليه السلام گماردن جاسوس و بازرس بر مردم روا نبود؛ بلكه بر كارگزاران، استانداران و مسئولان سياسى واجب بود.

از اين‏رو، آن حضرت در نامه خود به مالك اشتر مى‏نويسند:
«با فرستادن جاسوسان و نيروهاى مخفى راستگو و با وفا، كارهاى كارمندان و كارگزارانت را زير نظر بگير. بازرسى مداوم پنهانى، سبب مى‏شود كه آنان به امانت‏ دارى و مدارا كردن به زيردستان تشويق شوند.
اعوان و انصار خويش را سخت زير نظر بگير. اگر يكى از آنها، دست به خيانت زد و مأموران سرّى تو، همگى چنين گزارش دادند، به همين مقدار از شهادت اكتفا كن و او را تازيانه بزن و به مقدار خيانتى كه كرده، كيفر كن.»

«نهج البلاغه»، نامه 35

سایر مطالب این مجموعه: « دختر امام مساوی در بیت المال »

نوشتن نظر

جستجو

اوقات شرعی